غزل شماره 274
دیوان حافظ شیرازی
به دور لاله قدح گير و بی‌ريا می‌باشبه بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش
نگويمت که همه ساله می پرستی کنسه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش
چو پير سالک عشقت به می حواله کندبنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش
گرت هواست که چون جم به سر غيب رسیبيا و همدم جام جهان نما می‌باش
چو غنچه گر چه فروبستگيست کار جهانتو همچو باد بهاری گره گشا می‌باش
وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنویبه هرزه طالب سيمرغ و کيميا می‌باش
مريد طاعت بيگانگان مشو حافظولی معاشر رندان پارسا می‌باش