غزل شماره 336
دیوان حافظ شیرازی
مژده وصل تو کو کز سر جان برخيزمطاير قدسم و از دام جهان برخيزم
به ولای تو که گر بنده خويشم خوانیاز سر خواجگی کون و مکان برخيزم
يا رب از ابر هدايت برسان بارانیپيشتر زان که چو گردی ز ميان برخيزم
بر سر تربت من با می و مطرب بنشينتا به بويت ز لحد رقص کنان برخيزم
خيز و بالا بنما ای بت شيرين حرکاتکز سر جان و جهان دست فشان برخيزم
گر چه پيرم تو شبی تنگ در آغوشم کشتا سحرگه ز کنار تو جوان برخيزم
روز مرگم نفسی مهلت ديدار بدهتا چو حافظ ز سر جان و جهان برخيزم