غزل شماره 43
دیوان حافظ شیرازی
صحن بستان ذوق بخش و صحبت ياران خوش استوقت گل خوش باد کز وی وقت ميخواران خوش است
از صبا هر دم مشام جان ما خوش می‌شودآری آری طيب انفاس هواداران خوش است
ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کردناله کن بلبل که گلبانگ دل افکاران خوش است
مرغ خوشخوان را بشارت باد کاندر راه عشقدوست را با ناله شب‌های بيداران خوش است
نيست در بازار عالم خوشدلی ور زان که هستشيوه رندی و خوش باشی عياران خوش است
از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوشکاندر اين دير کهن کار سبکباران خوش است
حافظا ترک جهان گفتن طريق خوشدليستتا نپنداری که احوال جهان داران خوش است