در سال 2003 میلادی نیروی هوایی ایالات متحده تلوزیون عراق را با یک بمب الکتریکی هدف قرار داد این بمب که از آن به عنوان یک نمونه آزمایشگاهی یاد می شود در حقیقت یک وسیله تولید پالس الکترومغناطیسی است. در این عملیات بعد از منفجر شدن بمب الکتریکی ناگهان ماشین تبلیغاتی صدام حسین از کار افتاد و به این ترتیب تلوزیون ماهواره ای عراق که به صورت 24 ساعته برنامه پخش می کرد در ساعت 4:30 صبح به وقت محلی از برای همیشه قطع شد.
یک بمب الکتریکی می تواند توانی معادل یک صاعقه ( در حدود 2 گیگا وات ) یا بیشتر داشته باشد.
شاید صدای پرهاربر بعدی با یک انفجار هسته ای به گوش جهانیان نرسد یا ویروس های خطرناک باعث مرگ دسته جمعی افراد یک شهر نشوند مانند ویروس ایبولا در افریقا بلکه با صدای یک صاعقه خیلی سریع و آنی کار تمام شود! شاید اگر در نزدیکی شما یک بمب الکتریکی منفجر شود صدای آنرا با یک رعد و برق معمولی اشتباه بگیرید. بله عصر بمب های الکتریکی فرا رسیده است.
آمریکایی ها هنوز هم صاحب آخرین تکنولوژی در ساخت این گونه بمب ها هستند. اما این فناوری آنقدر پیچیده نیست که دیگر کشور ها توانایی ساخت چنین بمبی را نداشته باشند. خوب اجازه دهید درباره اساس کار آن صحبت کنیم باید گفت این فناوری بر پایه ابر رسانا هایی کار می کند که قابلیت تحمل دمای بالا را دارند و می توانند یک میدان مغناطیسی شدید ایجاد کنند. و در کمال تعجب خواهید دید که اساس کار آن بسیار ساده است. این بمب الکتریکی از یک سری بسته های تیوبی شکل انفجاری تشکیل شده است که در داخل یک سیم پیچ از جنس آلیاژ مس قرار گرفته اند. لحظه ای قبل از اینکه انفجار شیمیایی صورت گیرد سیم پیچ مسی توسط یک بانک خازنی باردار می شود و یک میدان مغناطیسی ایجاد می کند. سپس انفجار شیمیایی صورت می گیرد و از ته به جلوی بمب ادامه می یابد. همانطور که تیوب ها به سمت جلو حرکت می کنند به خاطر انبساطی که از انفجار حاصل شده است این تیوب ها به سیم پیچ مسی برخورد می کنند و سبب یک اتصال کوتاه متحرک می شوند و با گسترده شدن این اتصال کوتاه میدان متراکم می شود و اندوکتانس سیم پیچ کاهش می یابد در نتیجه قبل از اینکه بمب الکتریکی متلاشی شود یک سری پالس های جریانی تولید می کند. نتایج ثبت شده نشان داده است که زمان این پالس جریانی در حدود چند دهم یا چند صدم میکروثانیه و مقدار ماکزیم پالس یا پیک آن برابر ده ها میلیون آمپر است. این پالس جریانی در نهایت صاعقه ای تولید خواهد کرد که مانند یک گلوگله نورانی عمل می کند.
نیروی زمینی ارتش در پی آن است تا بتوانند از بمب الکتریکی برای از بین بردن گلوله توپ استفاده کنند. نیروی دریایی می خواهد از قدرت بالای تخریبی پالس های ماکرویو برای حنثی کردن موشک های ضد کشتی استفاده کنند. و نیروی هوایی می خواهد بمب افکن ها، ضد هوایی ها، موشک های کروز و دیگر تجهیزات خود را به قابلیت های بمب الکتریکی مجهز کند. هر چند پیشرفته ترین بمب الکتریکی که تا کنون ساخته شده است توسط ایالات متحده تولید گردیده است. اما این نگرانی وجود دارد که گرو های تروریستی می توانند با هزینه کم و دانش فنی نه چندان بالا و تکنولوژی که مربوط به دهه 1940 میلادی است یک بمب الکتریکی بسازند که البته از کنترل کمتری روی عملکرد و میزان تخریب آن وجود خواهد داشت. و احتمال ایجاد ویرانی و کشتار بیشتر در این بمب های دست ساز بیشتر است.
ترجمه: علی یزدی مقدم
مطالب مرتبط:
ممنون از سایت خوبتون