در کسب و کار توسط
دوباره دسته بندی کردن توسط
سلام .امیدوارم حالتون خوب باشه من وکیل تازه کارم،بعد کلی سختی و مشقت هیچ پرونده ای نیست،حتی وکیل سرپرستم هم بااین که قاضی بازنشسته بود ی پرونده محض تجربه دنیای دادگاه بهم نداد،بعنوان کارشناس حقوق تو شرکت کار میکردم که شش ماهه همکاری نمیکنم باهاشون،ولی هررزومه ای میفرستم هرجا مصاحبه میرم همه چیز تو جلسه عالی پیش می‌ره،حتی به حقوقی که میگن رضایت میدم ولی بعد خبری نمیشه،دوره های مختلف برای قرارداد نویسی تجاری بین المللی شرکت کردم ،خب تا جایی برای کسب تجربه و عملی نباشه که تئوری به درد نمیخوره نمی‌دونم دردشون چیه بیش از ده جا مصاحبه رفتم که تمام مسعولیت هایی ک میخاستن بلد بودم و باحقوقشون هم موافقت کردم ولی هیچ خبری نشد که نشد.من الان چیکار کنم ارشد بخونم یا برم رشتم عوض کنم چیکار کنم که بیکار نمونم

1 پاسخ

1 امتیاز مثبت 0 امتیاز منفی
توسط
انتخاب شده توسط
 
بهترین پاسخ

سلام دوست و همکار گرامی،

پیامت را با دقت و با تمام وجود خواندم. احساس ناامیدی، خستگی و بلاتکلیفی‌ات کاملاً قابل درک‌ است. اینکه بعد از آن همه تلاش برای آزمون وکالت، احساس کنی درهای ورود به دنیای عملی روی تو بسته شده، سنگین است. اما بگذار به عنوان کسی که از بیرونی‌ترین لایه‌های بازار کار به این مسیر نگاه می‌کند، با تو کاملاً شفاف و صریح صحبت کنم: مشکل از توانایی، دانش یا اشتیاق تو نیست؛ مشکل از الگویی است که برای ورود به بازار کار انتخاب کرده‌ای.

صنعت وکالت و فضای دادگستری در ایران، متأسفانه سنتی، بر پایه ارجاع شخصی و تا حد زیادی مبتنی بر شبکه‌سازی‌های قدیمی است. این که وکیل سرپرست یا شرکت‌ها به یک وکیل تازه کار پرونده نمی‌دهند، نه به معنی بی‌کفایتی توست و نه نشانه نداشتن آینده؛ بلکه به این معناست که راه ورود سنتی (رزومه فرستادن و منتظر تماس ماندن) برای وکیل مستقلِ امروز جواب نمی‌دهد.

تغییر رشته یا رفتن به مقطع ارشد در این نقطه، متأسفانه فقط «فرار به جلو» و تلف کردن زمان است؛ چرا که ارشد تئوری‌های بیشتری به تو می‌دهد، در حالی که تو الان تشنه «تجربه عملی» و «دیده شدن» هستی.

۱.پرحجم‌ترین و پرتقاضاترین پرونده‌های حقوقی در ایران کدامند؟

اگر می‌خواهی به عنوان یک وکیل جوان سریع‌تر به درآمد و تجربه برسی، باید در حوزه‌هایی تمرکز کنی که بیشترین حجم پرونده در دادگستری ایران را دارند. بر اساس آمارهای قضایی، بیشترین حجم دعاوی عبارتند از:

  • دعاوی مالی و تعهدات (در رأس آمار): مطالبه وجه، اسناد تجاری (چک و سفته)، خسارت تأخیر تأدیه و مطالبه طلب. این پرونده‌ها بیشترین تعداد را دارند و پیچیدگی اثباتی کمتری نسبت به سایر پرونده‌ها دارند.

  • دعاوی ملکی و ثبتی: الزام به تنظیم سند رسمی، خلع ید، تخلیه عین مستأجره، و پیش‌فروش آپارتمان. این حوزه همیشه پررونق و پردرآمد است.

  • دعاوی خانوادگی: مطالبه مهریه، طلاق (به‌ویژه توافقی)، نفقه و حضانت.

  • دعاوی کیفری پرتکرار: کلاهبرداری‌های اینترنتی/مالی، خیانت در امانت و سرقت.

توصیه: متخصصِ «قراردادهای بین‌المللی» شدن بسیار عالی است، اما برای بازاری که ۹۰ درصد نیاز روزمره‌اش «چک و ملک و مهریه» است، فعلاً بازار محدودی دارد. تخصیص انرژی روی دعاوی ملکی و مطالبات مالی، سریع‌تر تو را به پرونده می‌رساند.

۲. نقشه راه عملی برای خروج از بیکاری و ورود به بازار

الف) تسخیر فضای مجازی (برندسازی شخصی)

امروز مردم برای پیدا کردن وکیل، اول در گوگل و شبکه‌های اجتماعی (اینستاگرام و لینکدین) جستجو می‌کنند.

  • تولید محتوای کاربردی: سناریوهای واقعی و مبتلابه مردم را مطرح کن. به جای تحلیل مواد قانونی، به زبان ساده بگو: «اگر چک صیادی‌تان ثبت نشد چه کنید؟» یا «هنگام پیش‌فروش آپارتمان چه نکاتی را در قرارداد بیاورید؟».

  • مشاوره رایگانِ هدفمند: در گروه‌ها و پلتفرم‌های حقوقی فعالیت کن و پاسخ‌های ساده و گره‌گشا بده. مخاطب وقتی تسلط و دلسوزی تو را ببیند، برای ارجاع پرونده اصلی‌اش به تو مراجعه خواهد کرد.

ب) تکنیک «حضور در میدان» و کار خیرخواهانه (معجزه رزومه‌سازی)

وقتی پرونده نداری، نباید خانه بنشینی!

  • حضور در دادگاه‌ها و مجتمع‌های قضایی: هفته‌ای چند روز به عنوان مستمع آزاد یا برای کمک به مجتمع‌های قضایی و کلینیک‌های حقوقی مساجد/خیریه‌ها برو.

  • قبول پرونده‌های تسخیری و معاضدتی: به افرادی که تمکن مالی ندارند کمک کن. این کار ۳ فایده بزرگ دارد:

    1. تجربه عملی و دفاع در دادگاه را بدون فشار مالی یاد می‌گیری.

    2. شبکه ارتباطی‌ات با قضات، مدیران دفتر و سایر وکلا شکل می‌گیرد.

    3. تجربیات و روند این پرونده‌ها (با حفظ محرمانگی) بهترین خوراک برای روایت‌گری و تولید محتوا در فضای مجازی است.

ج) تغییر استراتژی مصاحبه و رزومه‌نویسی

اگر در مصاحبه با حقوق درخواستی موافقت می‌کنی اما خبری نمی‌شود، احتمالاً کارفرما احساس می‌کند با وجود تمام دانش تئوری، «تجربه اجرایی» نداری یا اعتمادبه‌نفس کافی در جلسه منتقل نشده است.

  • به جای ارائه مدرک دوره‌ها، در مصاحبه‌ها بگویید: «من حاضرم یک ماه به صورت آزمایشی یا پروژه‌ای روی این پرونده/قرارداد کار کنم؛ اگر خروجی رضایت‌بخش بود ادامه دهیم.» این کار ریسک کارفرما را به صفر می‌رساند.

سخن پایانی

انصراف از مسیر یا تغییر رشته، ناامیدی را برطرف نمی‌کند، فقط آن را به عقب می‌اندازد. تو تمام مقدمات سخت (قبولی در آزمون و کارآموزی) را طی کرده‌ای و اکنون فقط در مرحله «بازاریابی و اثبات خود» هستی. از همین فردا، زمان خالی‌ات را با حضور در دادگاه‌ها، کمک به افراد نیازمند و ساختن رسانه شخصی‌ات پر کن. شک نکن که پرونده‌های واقعی از دل همین تحرک و دیده شدن بیرون خواهند آمد.

سوالات مشابه

سوال شده 5 شهریور , 1396 در کسب و کار توسط بی نام
1 پاسخ
1 پاسخ
...