افرادی که موفق نیستند معمولا یک خصیصه مشخص و مشترک دارند. آنها همه دلایل شکست را می دانند و به عذر و بهانه هایی چنگ می زنند که شکست خود را توجیه کنند. عده ای از این عذر و بهانه ها، زیرکانه هستند و تعداد اندکی هم با حقایقی، قابل توجیه می باشند اما عذر و بهانه ها سبب به دست آوردن پول نمی شوند. دنیا تنها یک چیز را می خواهد بداند: آیا به موفقیت رسیده ای؟
پژوهشگری لیستی از متداول ترین این عذر و بهانه ها را کنار هم آورده است. هم چنان که لیست را مطالعه می کنید ببینید که چه تعداد از این عذر و بهانه ها در فقر و نداری شما دخالت دارند. به خاطر داشته باشید. فلسفه ای که در این کتاب شرح داده شده است همه این عذر و بهانه ها را منسوخ و مهجور می داند.
اگر فقط من همسر و خانواده نداشتم.
اگر فقط من کشش و جاذبه کافی داشتم.
اگر فقط من پول داشتم.
اگر فقط من تحصیلات خوب و کافی داشتم.
اگر فقط من شغلی داشتم
اگر فقط من سلامتی داشتم.
اگر فقط من وقت داشتم.
اگر فقط زمان بهتری بود.
اگر فقط دیگران مرا درک می کردند.
اگر فقط شرایط من به گونه ای متفاوت بود.
اگر فقط من می توانستم دوباره از نو شروع کنم.
اگر فقط من از چیزی که آنها می گفتند واهمه نداشتم.
اگر فقط یک فرصت به من می دادند.
اگر فقط شانس داشتم.
اگر فقط دیگران به من زور نمی گفتند.
اگر فقط اتفاقی برای متوقف نکردن من پیش نمی آمد.
اگر فقط جوانتر بودم.
اگر فقط می توانستم کاری که می خواهم انجام دهم.
اگر فقط من ثروتمند به دنیا آمده بودم.
اگر فقط من می توانستم با افراد درست و حسابی ملاقات کنم.
اگر فقط من استعدادی که دیگران دارند را داشتم.
اگر فقط دل و جرات خود را نشان می دادم.
اگر فقط من از فرصت های گذشته استفاده می کردم.
اگر فقط دیگران روی اعصاب من راه نمی رفتند.
اگر فقط من مجبور نبودم در خانه بمانم و از بچه ها نگه داری کنم.
اگر فقط من می توانستم مقداری پول پس انداز کنم.
اگر فقط رئیس مرا درک می کرد.
اگر فقط کسی را داشتم که به من کمک می کرد.
اگر فقط خانواده ام مرا درک می کرد.
اگر فقط من در یک شهر بزرگ زندگی می کردم.
اگر فقط من می توانستم همین الان شروع کنم.
اگر من آزاد بودم.
اگر من شخصیت دیگران را داشتم.
