آماده سازی برای هرس درخت سیب
هرس کردن مرتب درخت سیب برای رشد و باروری آن کارآمد است. شاید هرس کردن درخت سیب به نظر کاری پیچیده بیاید و بیشتر باغداران نگرانند که با هرس این درخت باعث نابودی آن شوند. نگران نباشید، تقریبا می شود گفت که امکان ندارد شما با هرس کردن درختی باعث از بین رفتن آن شوید و البته بیشتر هرس های مخاطره آمیز برای درخت طی سه سال اول عمر یک درخت سیب انجام می شود. پس از آن، بخش دشوار این کار به پایان می رسد.
نتیجه هرس مناسب درخت موارد زیر هستند :
- افزایش میزان باروری درخت
- کاهش میزان حجم شاخ و برگ درخت و در نتیجه رسیدن هوا و نور خورشید به تمام میوه ها و شاخسار درخت
وسایل مورد نیاز:
- قیچی باغبانی
- قیچی سرشاخه زنی برای شاخه های بلندتر
- نردبان
- دستکش مخصوص
- تجهیزات ایمنی: عینک ایمنی مخصوص و کلاه ایمنی
- بشکه و یا گونی برای جمع آوری ضایعات
چرا باید درختان را هرس کرد
اغلب درختان میوه که در باغچه خانه پرورش داده می شوند، در دسته درختان سیخک دار قرار می گیرند. سیخک در واقع یک شاخه کوتاه 7 تا 12 سانتی متری است که در محل گلدهی درخت رشد می کند. هرس کردن باعث می شود با حذف شاخه های بی مصرف و سایر بخش های رقیب و بیهوده، این سیخک های میوه ای بیشتر رشد کنند.
حذف تمام چوب ها و شاخه های بی مصرف که باعث تشدید و افزایش مشکلات می شوند
کار را با بریدن هر شاخه مرده، آسیب دیده و بیمار آغاز کنید. چوب های مرده تیره و شکننده بوده و اغلب پوسته پوسته هستند. چوب های ناسالم و بیمار نسبت به سایر شاخه ها و چوب های درخت، رنگ متفاوتی دارند. هر زخم موجود روی پوست درخت و شاخه های آن محلی برای ورود آفات و حشرات به داخل درخت هستند. باغبان ملزم است تا چوب های مرده و شاخه های آسیب دیده را مرتبا در طول سال هرس کند.
هرس کردن و حذف مکنده شاخه ها
معمولا گیاهان را برای رشد بهتر هرس می کنند، اما هر رشدی مطلوب و مورد نظر نخواهد بود. مکنده ها (شاخه هایی که از ریشه و پایه درخت شروع به رشد می کنند)، پیچک ها(شاخه هایی که به دور شاخه های دیگر می پیچند) و بن شاخه ها (شاخه های نازکی که معمولا مستقیم و رو به بالا رشد می کنند) هیچ گاه میوه نخواهند داد. این شاخه ها فقط انرژی درخت را جذب کرده و آن را ضعیف تر می کنند. هرس آن ها در ابتدای کار، باعث می شود دید شما نسبت به ساختار درخت باز شده و راحت تر محل هرس های بعدی را شناسایی کنید.
هرس شاخه های موجود در بخش پایینی تنه درخت
هر شاخه ای که در فاصله 1.2 متری از سطح زمین و روی درخت رشد کرده را ببرید. معمولا شاخه های فوقانی روی این قبیل شاخه ها سایه انداخته و در نتیجه بارور نخواهند بود و صرفا باعث جذب حیوانات برای خوردن درخت می شود.
هرس کردن شاخه هایی که در آینده دچار مشکل می شوند
هر شاخه ای که رو به پایین رشد کرده را ببرید. این شاخه ها معمولا در سایه بوده و میوه نمی دهند. در گام بعدی تمام شاخه هایی که در تماس و یا متقاطع با شاخه های بزرگ تر هستند را هرس کنید. زیرا هم چنان که این شاخه ها رشد می کنند، نازک تر و سنگین تر می شوند. حتما آنها را پیش از آنکه به سایر شاخه ها آسیب برسانند هرس کنید.
هرس کردن شاخه های اصلی درخت (شاخه های حامل)
اکنون از درخت فاصله گرفته و به آن نگاهی بیاندازید. درخت شما حتما یک شاخه مرکزی و یا تنه اصلی دارد. این شاخه و یا تنه را که با عنوان شاخص در نظرمیگیریم، ممکن است کمی منحنی باشد چرا که در طول مراحل رشدش کاملا راست و قائم رشد نمی کند. یا حتی ممکن است به وسیله باد خم شده باشد. بهر حال، باید تمام شاخه های کنار این شاخه اصلی را کنار زد. در غیر این صورت از میزان انرژی و رشد شاخه اصلی کاسته و ظاهر آن را تغییر داده و مانع رسیدن املاح و نور کافی به آن می شوند. پس حتما آنها را کنار زده و هرس کنید.
جوانه های بیرون زده از شاخه ها
وقتی تمام یک شاخه را هرس کردید، باید شاخه را تا نزدکی بخشی از شاخه که به تنه اصلی میرسد کوتاه کرد.
برای این کار دقت کنید که شاخه را تا نزدیکی جوانه های رو به بالا هرس کنید. این جوانه ها در واقع جوانه شاخه های مجاور است. با بریدن شاخه هرز تا نزدیکی جوانه رو به بالا، باعث رشد بیشتر جوانه شده، جوانه ای که به جهت سمت و سوی رشدش در آینده دیگر تداخل و تماسی با شاخه های زیر نخواهد داشت. اگر جوانه رو به پایین در آمده باشد، با نگه داشتن آن، در نهایت این جوانه تبدیل به شاخه ای می شود که روی شاخه های زیرین سایه انداخته و یا با آن ها برخورد می کند و شما در نهایت مجبور خواهید شد آن را قطع کنید.
پاکسازی شاخه های در هم ریخته و نا مرتب
اکنون باید روی شاخه های نازک بخش میانی درخت تمرکز کنید تا با حذف آنها نور به میوه ها رسیده و شاخه ها هر کدام زاویه ای زیبا و مشخص و بزرگ تر از 45 درجه با شاخه حامل داشته باشند. تا جایی که می شود جسورانه و بی باک اقدام کرده و شاخه های مورد نظر را تا یک سوم اندازه اصلیشان کوتاه کنید. تمام شاخه های بلند و باریک را ببرید. به خاطر داشته باشید، که تمام این شاخه ها بعد از هرس باز هم رشد خواهند کرد، پس هر چه آنها را بیشتر کوتاه کنید، تعداد دفعات مورد نیاز هرس کردن بعدی کاهش می یابد.
نتیجه کار
در نهایت دقت کنید که شاخه های فوقانی درخت کوتاه تر از شاخه های زیرین باشند . در انتها درخت باید با شاخه های هم تراز و افقی ظاهری هرمی شکل داشته باشد. بر اساس ضرب المثلی پرندگان باید بتوانند به بالاترین بخش درخت سیب پرواز کرده بدون اینکه بال هاییشان به شاخه های زیرین برخورد کند.
شاید در نهایت به نظر بیاید که زیاده روی کرده اید، اما در این حالت درخت، میوه های سالم تری خواهد داشت و به راحتی هم میتوان محصولات آن را چید.
ترجمه: آتنا هوایی
