من کسی را نمی شناسم که به آن چه دارد قانع باشد! و بیشتر از آن نخواهد، یا حداقل تعداد کمی هستند که چنین قناعتی داشته باشند و آن تعداد کمی هم که می گویند آن چه دارند کافیست، معمولا افرادی هستند که عمری زندگی کرده اند و به مقدار کافی پس انداز کرده اند و نگرانی از بابت هزینه های زندگی خود ندارند. اما آیا این واقعا همان قناعت است؟ آیا این افراد همان کسی که ادعا می کنند هستند؟ آیا واقعا به آن چه دارند راضی هستند؟
افرادی هستند که به نظر می رسد هیچ گاه به آن چه دارند راضی نمی شوند. گویی آن ها هیچ وقت احساس خوشحالی نمی کنند، انگار هیچ وقت از آن چه دارند راضی نیستند، همیشه ناله می کنند که فلانی پول بیشتری دارد یا خودروی مدل بالاتری سوار می شود، خانه بزرگ تری نسبت به من دارد، به سفر های رویایی می رود و مدام افسوس زندگی دیگران را می خورند. من برای چنین افرادی واقعا متاسفم. آن ها یک فرصت بزرگ را که زندگی در اختیار آن ها قرار داده است، از دست داده اند. زندگی امکانات و موقعیت هایی در اختیار آن ها قرار داده است که شاد تر زندگی کنند، اما افرادی هستند که هر چه بیشتر از این فرصت ها به دست می آورند، بیشتر از شادی زندگی دور می شوند.
دانلود مقاله صوتی چقدر کافی است؟
